I am mobbed with my friends in the train compartment.  They came to say bye to me, while I am heading to Chennai in the search of my destiny. With lot of fears in my mind, boarded the train started slowly. It was the time I have taken the decision to come back to Hyderabad within one year as I heard loads of myths about Chennai and thought can’t live without my friends & Hyderabad.

21^st March 2011 Time 9:50 PM @My Home, Thiruvanmiyur, Chennai.

I am writing this post with a painful heart to say Good-bye to Singara Chennai. Yeah keep a side whatever you would have heard about Chennai. May be Climate, Humid, People whatever the crap you heard.

Today is my last day in Chennai. On my way to home after a trip in Pondycherry with my best mates , I was trying to remember all the good moments in my Chennai life ; like I do whenever I see a bride leaving her parents’ house forever; whenever I watch an emotional scene in a movie – I do so to fight back tears…

Human mind is complex. Isn’t it?

I remember those early morning I try to resemble Tamil conversations of Autowallah’s with equivalent Telugu words and trying to understand. I use to start a conversation with the Auto Drivers whom I am travelling with by asking “Ungal Fav Hero MGR  aa?” (After seeing the MGR photograph in the Auto). You should see those sparkling eyes and enthusiastic voice of him and starts explaining about MGR. J. Some times “Thalaivar movie eppudi iruku?”. You can hear a very good movie review from him.

Those early mornings, when my taste buds hunger of soft idly, sambar , Ravva Dosai and the filter coffee’s bitterness.

I remember Adyar roads, Pondycherry Trips and crowded T-Nagar with full of life. Ranganathan Street, where you need to walk to move and stunning East Coast Road rides.

Guys…you make me to stay till these years, it was really nice to be with you and I am going to miss you all. I mean it. I really mean it. I have led an independent life with you – living on my own, with nobody from my past life. Sometimes it used to be fun. Staying out till midnight @office, sleeping till late in the morning, eating junk foods often….. Sometimes my heart used to yearn for the gentle touch of a caring. Then you have silently consoled me with your actions resembles me soft morning breeze and a tender wind in the evening. You guys are really wonderful and the best people I have met till now. You have your own charisma, mostly invisible – shadowed by too much busy-ness. LOL J. I love you guys. You folks are amazing, brains and witty.

I am going to miss the Friday Photo sessions, Food@Ascendas, Bakshi stuff, pulling each other’s legs, Ho.. Prog…,   Pirates, Bella Ciao evenings, riding behind Mano’s bike(man… you are the one crazy, amazing **** guy J), arguments with Naveen, tongue-in-cheek Sudarsan, similar wavelength of Renjish, Siva’s speeches, Macha’s innocence,  Madhu’s timing analysis, Anoops smiles, Andhra mess, tea time discussions of Ilaya Thalapathi performances, Thalaivar styles, EPL games (LMAO), Rolland Garros reviews, Sachin centuries and what not.

There were loads loads loads of fun.

Chennai-ah no..Singara Chennai- This is the place where I have had best of my life, the friends whom I can never afford to miss, the place which I started liking despite a strong opposition from inner-self. I have most beautiful evenings of my life in Thiruvanmiyur beach. Well my wife likes the beach walks in the moonlight on the sand of Bay of Bengal on full moon days. May be we should not trust anything till we see; Chennai is such kind of a place.

At the end of this writing I am stopping my tears. Yeah yeah I know guys that’s Girl’s stuff LOL J

Going a part is always painful.

I am leaving this time with a great desire to comeback.

I am leaving you guys with all good wishes in world for you.

Ciao guys..

Good Bye Chennai

3. ఈ గోలేమీ లేకుండా అమ్మాయిని చూసినప్పుడు రేచీకటి వచ్చినవాడిలా నాలుగుసార్లు కళ్లార్పాలి, ఆమె కూడా రిపీట్ చేస్తుంది. వాద్యాల వాళ్లంతా మోత మోగిస్తారు. పాట పాడుకుంటే అదే ప్రేమ.
4. కాలేజ్ లో లెక్చరర్ ని ఆట పట్టించాలి, రాగింగ్ చేయాలి లేదా ర్యాగింగ్ చేయించుకోవాలి. ఎట్లాగూ మన పక్కన ఇద్దరు వెధవలు ఉంటారు వాళ్ళతో కామెడీ చేయించాలి .
5. దీపావళి రోజున బయట రోడ్ల పై తిరగాలి, ఎక్కడ మతాబులు కాల్చిన ఆ వెళుతుర్ని కళ్ళు ఆర్పకుండా చూడాలి, లేకుంటే అమ్మాయి మిస్ అవుతుంది.
6. ఎక్కాడాఆఆఆఆఆఆ, ఎప్పుడూఊఊఊఊఓ లాంటి వింతగా  పలకదానికి, రాయడానికి వీలు లేని పదాలు పలికే అమ్మాయిలు పడడం చాలా వీజీ.
7. మటన్ షాప్ లో పని చేసిన అనుభవం ఉంటే చాలా మంచిది. అమ్మాయి తండ్రిని / అన్నయ్యల్ని వారి చుట్టూ ఉండే చంచాలని వీజీ గా నరకవచ్చు, దాంతో అమ్మాయి లవ్ చేయవచ్చు .
8. ట్రేన్ లో ప్రయాణించెప్పుడు సర్టిఫికేట్స్ పడేయండి,  అవి పోస్ట్ లో తిరిగి వచాయా ఇక అంతే మీ ప్రేమ పండినట్టే.
9. కేరళ వెళ్ళి కాలేజ్ లో చదువుకొండి. ప్రేమలో పదండి కానీ అక్కడోళ్లు కలర్ లుంగీలు , కత్తులు వేసుకుని  నరకదానికి వస్తే బయపడవద్దు.
10. మీ ఇంటి పైన పోర్షన్ అద్దెకి ఇప్పించండి , ఇంటి గేట్ మాత్రం ఇనుప గేట్ పెట్టించండి, సౌండ్ మాత్రం ఎక్కవగా రావాలి.

11. గీతార్ వేసుకుని బస్ ల్లో , ట్రేన్ ల్లో తిరగండి, సాంగ్స్ పాడండి. చిల్లర కి చిల్లర …ప్రేమ కి ప్రేమ.

పాత సినిమాలు చూసిన వాళ్ళంతా ప్రేమ ఇలాగే పుడుతుందని నమ్మారు. నమ్మకం వేరు, నిజం వేరు అనేది తర్వాత అర్థమవుతుంది. ప్రేమ విషయంలో ఎన్టీఆర్ ఫాస్ట్. మొదటి రెండు రీళ్ళలోనే హీరోయిన్‌ని కౌగిల్లోకి లాక్కుంటాడు. కృష్ణదిఅదోటైపు. ప్రేమ, కోపం, విరహం అన్నింటినీ ఒక్కలాగే రిసీవ్ చేసుకుంటాడు. లవ్ కంటే విలన్‌లని ఉతకడంలోనే ఆయనకి ఆసక్తి.

‘టక్కరిదొంగ చక్కని చుక్క’ సినిమాలో వరుసగా నాలుగు ఫైటింగ్‌లు చేసి, అలసి పోకుండా ఒక చిరుతపులితో కూడా పోరాడుతాడు. ఒక్క దిక్కుమాలిన డెన్‌లో సత్యనారాయణ ఈ చిరుతపులిని పెంచుతూ మోసం చేసిన అనుచరులను దానికి ఆహారంగా వేస్తూ ఉంటాడు. నాయకుడిని మోసం చేయడం అనుచరుల ప్రాథమిక విధి కాబట్టి భోజనానికి లోటు లేకుండా చిరుత జీవిస్తూ వుంటుంది.

నాగేశ్వరరావుతోనే చిన్నప్పుడు చాలా ఇబ్బందులు ఎదుర్కొన్నాం. ఆయన ప్రేమ ఎంతకీ తెగదు. ప్రేమనగర్ సినిమాలో డబుల్ డెక్కర్ కొప్పు పెట్టుకుని వాణిశ్రీ ఏవేవో డైలాగులు చెబుతుంది కానీ ‘నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను బాబూ’ అని మాత్రం ఎంతకీ అనదు. పైగా ఆయన మందు ఆయన తాగి, ఘంటసాల పాటలు పాడుకుంటూ ఉంటే సహించలేక గ్లాస్ నిండా రక్తం పట్టుకుపోరుు బ్లడ్ టెస్ట్ పెడుతుంది.తలకి దెబ్బతగిలితే కుయ్యోమెుర్రోని అరుస్తాం కానీ, కుళారుులోంచి నీళ్ళు పట్టినట్టు రక్తం పట్టడం సాధ్యమా!
ఇక శోభన్‌బాబుని కనీసం ఇద్దరు ముగ్గురు హీరోయిన్లు ప్రేమిస్తారు. సినిమా ముగిసే వరకూ వాళ్లు త్యాగాలు చేసి కన్నీళ్లు కారుస్తూ ఎక్కడా మనకి విజిల్ వేసే అవకాశమివ్వరు. డెరైక్టర్లలో విఠలాచార్య స్టరుుల్ వేరు. కాంతారావుకి కృష్ణకుమారికి ఎక్కువ టైం ఇవ్వడు. అంతా లవ్ ఎట్ ఫస్ట్‌సైట్. హీరో రాక్షసులు, మహాసర్పాలతో పోరాడాలి కానీ ప్రేమని తెలపడానికి రీళ్ళు వేస్ట్ చేయకూడదని ఆయన పాలసీ. ఇక మణిరత్నం సినిమా లో అయితే హీరొ హీరొఇన్లు  మాట్లాడుకోరు, వాళ్లే కాదు ఏ ఇద్దరూ మాట్లాడుకోరు.

సినిమాల్లో పార్క్ డ్యూయెట్లు చూసినప్పుడు నాకు భలే సందేహంగా వుండేది. మా కరీంనగర్ లో ఒక పార్క్ వుండేది కానీ అక్కడంతా సాధువులు, సన్నాసులే తప్ప ప్రేమికులుండేవాళ్ళు కాదు. ఒకవేళ వున్నా అక్కడ పాటలు పాడుకోవడం అసాధ్యం. నేలమీద పల్లేరు ముళ్లు, నెత్తిన రేడియో మైకు. మద్రాసులాంటి వూళ్లో పాడుకుంటారేమో అనుకునేవాణ్ని. ఆ వూరి పార్క్ చూసినప్పుడు అక్కడ కూడా సాధుమహరాజ్‌లే కనిపించారు.

ప్రేమంటే మల్లీశ్వరి కళ్ళలోని తడి. దేవదాసు పిరికితనాన్ని భరించలేని పార్వతి కళ్ళలోని విషాదం. ఇప్పుడొస్తున్న చాలా సినిమాల్లో హీరొఇన్లు శరీరాన్ని కదిలిస్తున్నారే తప్ప హృదయాన్ని కాదు.

(Some of this source: www.Sakshi.com)

ఈ మధ్య ప్రతి ఒక్కడికి సులువుగా ఉద్యోగాలు రావడంవలన అనుకుంట ఈ ఫీల్డ్ అంటే లోకువ కట్టేసారు.. వైట్ కాలర్ జాబ్.. సుఖంగా కూర్చీలోంచి కదలకుండా.. చాటింగ్ చేసుకుంటూ.. పాటలు వింటూ.. ఎంజాయ్ చేస్తూ.. వారానికి రొండు రోజులు సెలవు తీసుకుంటూ.. పని తక్కువ పైసలు ఎక్కువ .. ఇవే తెలిసినవి పైకి.. తెలియని విషయాలు చాలా ఉన్నాయి…

ఏసీలో చెమటలు… కుర్చీలో అయస్కాంతాలు… పియల్ చేత అక్షింతలు.. మీటింగుల్లో ఒకరిపైఒకరి నీలాపనిందలు.. అమ్మో.. బాబోయ్ అని మనసులోనే అనుకుంటూ… పైకి నవ్వుతూ నటనలు చేయటాలు.. ఏం చెప్పమంటారు.. అది చెబితే తెలియదులేండి అనుభవించాలి…

ఒకోరోజు.. ప్రక్కసీటులోవాడు వచ్చాడోలేదో తెలియకుండా పనిచేయాల్సొస్తుంది.. అంటే మీరే అర్ధంచేసుకోండి.. అన్ని ఉద్యోగాలు అలానే ఉంటాయి కాదనటంలేదు..

కానీ ఈ ఫీల్డ్ కి ఉన్న ప్రత్యేకత ఏంటి అంటే..

ఉంటే…. చాటింగ్ చేసుకుంటూ… క్యాంటిన్ లో పౌడర్ టీలు అవసరంఉన్నా లేకున్నా తాగుతూ.. కబుర్లు చెప్పుకుంటూ మాట్లాడుకునెంత టైముంటుంది

లేకపోతే.. పెళ్ళాం ముద్దుగా ఫోన్ చేసినా చిరాకుగా మాట్లాడేంత పనుంటుంది.. అది ఎప్పుడు ఎలా వచ్చిపడుతుందో ఎవడికీ తెలియదు. అదే అసలు సమస్య.

ఎంతో కష్టపడి.. సాధించాం అనుకున్న పని.. మన పైన ఉన్నవాడికి డెమోనో లేక సబ్మిట్ చేద్దామనో అనుకున్నప్పుడు.. సడెన్ గా మొరాయించడం మొదలవుతుంది.. దాన్నే బగ్ అనో.. గిగ్ అనో.. మా ప్రోజెక్ట్ లీడర్ అయిరన్ లెగ్.. అనో ఏదనుకున్నా కానీ…. ఒకొక్కసారి. చేసినదంతా వేస్ట్ అన్నట్లు ప్రోజక్ట్ లీడర్.. మొహంమీద.. కరాకండిగా చెప్పేస్తాడు ఇంత సులువుది కూడా ఇంత టైం తీసుకుంటున్నావేంటి అని ఇన్ డైరెక్టుగా అడుగుతాడు.. ఇక ఒక్కసారే మీటర్ 200 దాటిపోద్ది.. పోరా.. నీకు తెలియనిదా.. ఇది.. నేనంతా కరెక్ట్ గానే చేసాను.. అది ఈ ఇష్యూలో చిక్కుకుంది నేనేంచేయను. నా సీట్లో కూర్చుంటేగాని తెలియదు.. చేసేముందు నాకూ ఈజినే అనిపిస్తుంది.. కాని ఈ అనుకోని సమస్యల్లో చిక్కుకుని.. ఇలా అయ్యింది.. ఒక్కసారి చేసిచూడు తెలుస్తుంది.. అని మనసులో… అనుకుని.. కాస్త చిరాకు పరాకు చూపులు చూసే సరికి వాడికే అర్ధం అవుతుంది..

అదికాదమ్మా.. ఇది నీ ప్రాబ్లమ్ కాదులే.. నువ్వు చెయ్యాలని చెయ్యలేదనుకో కాని.. ఇప్పుడు డెలివరి టైం లో ఇలా వస్తే నామీద ఎగిరి పడతారు.. అందరూ.. ఇప్పుడెలా.. అని బిక్కమొహం వేస్తాడు… ప్రోజక్ట్ లీడరు..

సరేలేండి ఐవిల్ గూగుల్ ఇట్ అవుట్…(గూగుల్ లో వెతికి చూస్తాను) అది నోన్ ఇష్యూ అయితే.. ఫోరమ్స్ లో సొల్యూషన్ దొరక్కపోదు.. లేకపోతే కొన్నిరోజులు వెయిట్ చేయాలి.. అని.. కాస్త కుదుట పడి..

మళ్ళా.. అలో.. సాఫ్ట్వేర్.. ఇంజనీర్.. అనుకుంటూ.. మొహాన్నీ మానిటర్ కి వేళాడదీసుకోవాల్సొస్తుంది. ఈ లోపుగా.. ఎవడో టైముబాగోక మెయిలో.. లేక ఫోనో చేస్తాడు.. అంతే వాడికి మూడింది.. ఎరా.. ఏం పీకుతున్నవ్ బే.. ఈ మధ్య ఫోన్ చేయటంలేదు.. పోరీని పట్టావేంటి.. అంటాడు.. నేను సాయంత్రం చేస్తారా.. అని ఎక్కిన మీటర్ ని.. దించి.. కళ్ళుమూసుకుని.. కూల్ గా చెబుతాను .. విన్నాడా బ్రతికిపోతాడు. లేకపోతే అయిపోతాడు..

మళ్ళీ వర్క్.. ఈలోపు.. కాళీగా తిరిగే ప్రక్క ప్రాజెక్ట్ వాళ్ళ వెటకారాలు.. (మనం ఖాలిగా ఉన్నప్పుడు తగ్గుతామా.. ఏంటి.. మనమూ ఇలా సెటైర్లేస్తాం.. అందుకే వీళ్ళ రివెంజ్ ఇప్పుడు.)

మనోడు కుమ్మేస్తున్నాడురో.. హైకుల టైముకదా.. బెస్ట్ ఎంప్లాయ్ అవార్డ్ కోసమేమో, లేదా ఆన్ సైట్ ఆఫర్ కోసమో.. సీరియస్ గా చేస్తున్నాడు.. అని సెటైర్లు వేయటం..

ఒరే.. పనీలేదు పాటూలేదు.. మెడకో లాప్ టాప్ అని..

ఇక్కడ పని అవక నేను చస్తుంటే.. ఆన్ సైట్ ఆఫర్ ఒకటి… అనేలోపే.. వాళ్ళు తప్పించుకుని నవ్వుతూ పారిపోయారు..
సడెన్ గా ఎదో.. మనకు దగ్గరగా ఉన్నటువంటి సమస్యే.. ఎవడో ఫోరమ్లో కనిపిస్తుంది.. కళ్ళింతచేసి మొహం మానిటర్లోపెట్టి వెతికినంతసేపుండదు.. దానికి ప్రశ్న ఉంది కానీ జవాబు ఎవరూ ఇవ్వలేదు….

ఛీ.. నీ.. కొంచెంలో పోయిందిరా.. అనుకుని.. వీడు ఎవడో మనలాంటి బాద్యుడే.. అనుకుని.. మళ్ళీ.. వెతుకులాట.

అంతే ఈలోపు.. డెస్క్ పై ఉన్న ఫోను మ్రోగడం మొదలుపెడుతుంది.. నాకు తెలియనంత ధీక్షగా వెతుకుతున్నానేమో.. అప్పటికే పది రింగులై ఉంటాయి.. మొద్దుబారిన మెదడుకు ఎదో మ్రోగుతున్నదని.. అనిపించి.. లిఫ్ట్ చేసానా.. సార్… వి ఆర్ ఫ్రమ్.. సో అండ్ సో బ్యాంకు మీరు ఇప్పుడు ప్రస్తుతం ఏ క్రెడిట్ కార్డు వాడుతున్నారు.. సార్.. అని శ్రావ్యంగా.. వినపడిందొక ఆడగొంతు.

నీకు బుద్దుందా.. నేనేది వాడితే నీకెందుకే.. పెట్టు ఫోను.. మళ్ళీ చేసావంటే.. నిన్ను.. నిన్ను.. ఛా.. అని.. టక్ మని.. ఫోన్ పెట్టేసాకా అనిపిస్తుంది.. పాపం ఈ టాస్క్ మీద కోపానికి ఆ అమ్మాయి భలి.. లేకపోతే నేను ఖాళీగా ఉన్నప్పుడు చేస్తే కాసేపు కాలక్షేపానికి సుత్తికొట్టేవాడిని కదా.. ఇలాంటి టైములో ఏంటి.. అని అనుకుని.. సరేలే.. ఆ అమ్మాయి టైము బ్యాడ్.. కష్టమైన టాస్క్ చెయ్యలేని.. ఎవడో ఎదవ.. కష్టమర్.. అని లైట్ తీసుకుంటుందిలే…

ఆమ్మా.. గూగులమ్మతల్లీ.. ఈ బ్రహ్మీ సాప్ట్వేర్ ఇంజనీరుకు.. సొల్యూషన్ వరాలిచ్చి కరుణించమ్మా.. ..

త్వమేవ మాతాచ పితాత్వమేవ.. త్వమేవ భందు సఖాత్వమేవ….. త్వమేవ సర్వం మమదేవదేవా… అని పెద్ద శ్లోకం చదివి…. హారతిచ్చి.. కొబ్బరికాయ కొట్టినట్లు..మళ్ళీ.. వెతుకు.. బటన్ కొట్టాను. గూగుల్ లో..

ఈ లోపు.. నాలుగుసార్లు ప్రోజక్ట్ లీడర్ వెనుకనుండి తొంగిచూసి వెళ్ళాడు..

ఆయన టెన్సన్ ఆయనది.. అసలు దొరుకుతుందో లేదో అని నాకు టెన్సనైతే.. ఏమో అసలు అవుతుందో లేదో అని.. (అతని చేతిలో లేదు కదా) అతని టెన్సన్..

మళ్ళీ ఏసీలో చెమటలు.. కాసేపటికి ఒక కొలిక్కి వచ్చింది.. అనిపించింది.. ఎదో పాత గుడ్డకి పాత దారం వేసి కుట్టిన.. అతుకుల బొంత లాగా…

టైముచూసేటప్పటికి.. పదయ్యింది.. ఏంటి.. అప్పుడే పదా.. అమ్మో వెళ్ళాలి.. అనుకుని వెనక్కి చూసేటప్పటికి.. పీయల్ జంప్..

హమ్మయ్యా అనుకుని పిల్లిలా నెమ్మదిగా నడుస్తూ ఇంటికి చేరుకుని.. ఊపిరిపీల్చుకున్నామా.. తిన్నామా.. పడుకున్నామా..

ఇక రాత్రంతా కలలో ఫర్ లూప్ లు.. వైల్ లూపులు.. ఇన్ఫైనేట్ లూపులో పడి కొట్టుకున్న ప్రోగ్రాములు. బాబోయ్.. అలా కలతనిద్రతోనే తెల్లారుతుంది… పొద్దున పదయ్యింది కూడా.. పరుగుపరుగున స్నానం.. టిఫిన్ మళ్ళీ జైలుగదిలోకి వెళ్ళినట్టుగా ఆఫీసులోకి ఎంటరవుతున్నప్పుడు ఫీలింగు..

పీయల్ వచ్చే టైమయ్యింది.. ఎలాగోలా నే చేసింది చూపించి.. కన్విన్స్ చేయాలి.. అని.. పైనుంచి కిందకు.. అటునుండి ఇటు.. నాలుగు సార్లు టెస్ట్ చేసి చూసుకున్నాను.. బాగానే పనిచేస్తుందనిపించింది..

అలా వెళ్ళి ఆ పౌడర్ టీ ఒకటి తాగుదాం అని వెళ్ళాను.. కిటికీలోంచి బయట ఎండను చూస్తూ.. వేడివేడి టీ.. ఏసిలో తాగుతుంటే.. బాగుంది అనిపించింది. కాసేపు టైమ్ పాస్ చేస్తుండగా.. అప్పుడే వస్తున్న కొలీగ్స్ తో కాసేపు పిచ్చాపాటి మాటలు… ఎవడెవడు.. కంపెనీలు మారాడో.. ఎంతెంత వస్తున్నాయో… లాంటి విషయాలు విని.. ఆశ్చర్యంతో నోరుతెరిచే టీ త్రాగుతున్నాం అందరూ….

ఒరే.. తెలుసా.. ఆ వెంకట్ గాడు ఆన్ సైట్ పోయాడు.. జాయిన్ అయ్యి పదిరోజులు కాలేదు.. కొత్తకంపెనీలో.. అప్పుడే ఎగిరిపోయాడ్రా అన్నాడు మా కొలీగ్. నిజంగా..?? చాలా లక్ రా..!!, అన్నా నేను..

కాదు..రా లక్ కాదు.. సుడి.. వాడికి లక్ ఎక్కడుంది..? మొన్నటివరకూ ఏ కంపెనీలోనూ సెట్ కాలేక.. వర్క్ ఇస్తే చాలు జంప్ చేసే వాడికి.. సడెన్ గా వచ్చింది…ఈ ఆఫర్.. అయినా తెలిసిందేంటంటే.. వాళ్ళ ప్రోజక్ట్ లో మెదటి వ్యక్తి వీడేనంట.. స్టడీ చెయ్యాలని పంపించారు వీడిని.. ఇంకా టీమ్ ఫామ్ అవలేదంట..లే.. అని.. తన మనసుకు సర్ది చెప్పుకున్నాడు.. (అలాగే అందరి మనసులకి సర్దిచెప్పాడు.. లేకపోతే.. అదొక నిద్రపట్టని భాధ…),

ఒరే.. మనమెప్పుడు ఎగిరిపోయి.. హాయిగా బ్రెడ్ జామ్ తింటూ.. డాలర్స్ ఎప్పుడు సంపాదిస్తాంరా.. అన్నాడింకొకడు..

కంగారు పడకులే.. వెళ్తావు.. నువ్వే ముందు.. వెళతావు.. మాలో అన్నానేను..

ఇదింకా బాగుంది.. రా… ప్రాజెక్టూలేదూ.. పనీలేదూ.. అన్ సైటు ఆఫరన్నాడంట వెనకటికి నీలాంటి వాడొకడు..

నేను ఈ బెంచి పై నవమాసాలు నిండి.. పురిటినొప్పులు పడలేక చస్తుంటె..నేనెలా వెళ్తానురా.. అన్నాడు చిరాగ్గా.. అంతా నవ్వుకున్నాం.

నేను టైముచూసుకుని.. ఒరే..మా పియల్ వచ్చే టైమయ్యిందిరా. అని.. మళ్ళీ జైలుగదిలోకి ఎంటరయ్యాను..

నా టైమ్ స్టార్ట్ అన్నట్లు టెన్సన్ గా ఊపిరి బిగపట్టి.. చెబుతున్నాను.. ఇలా ట్రై చేసాను.. ఇది రిజల్ట్.. అని..

ఓ గ్రేట్ జాబ్.. బడ్డీ.. మరి.. దీనివల్ల ఇలా అవ్వచ్చేమో టెస్ట్ చేసావా.. అని అన్నాడు పీయల్..
చూసానండి.. అది కూడా ఒకే.. నౌ ఉయ్ కెన్ కన్విన్స్… నో ఇష్యూస్.. అనుకుంటున్నా.. అన్ని రకాలుగా ఇదే బెస్ట్ సొల్యూషన్ అని నా అభిప్రాయం… అని ఫైనలైజ్ చేసేసాను..
ఒకే.. లెట్ అజ్ ట్రై.. ఇంకొక విషయం ఎంటంటే.. మొన్న మనం ఇచ్చిన సొల్యూషన్ కే.. క్లైంట్ ఒప్పుకున్నట్లు మెయిల్ ఇచ్చాడు.. ఈ రోజు పొద్దున్నే చూసాను.. నీకు ఫార్వార్డ్ కొట్టడం మరిచిపోయాను.. శ్రీ.. ఇక ఈ సొల్యూషన్ అవసరంలేదు.. అని ఇన్ డైరెక్టుగా.. చెప్పాడు.. పీయల్..

నా కళ్ళలోకి ధైర్యంగా చూడలేక.. ప్రక్క చూపులు చూస్తూ.. సరే.. కొత్త ఇష్యూస్ ఏమన్నా ఉన్నాయేమో.. చూడండి.. అని.. మాటమార్చేసి.. వెళ్ళిపోయాడు.. చల్లగా..

ఒక్కసారి.. దిమ్మతిరిగిపోయింది.. ఇన్ని రోజులు రాత్రిపగలు కష్టపడి టెన్సన్లు పడి..
రాత్రిళ్ళు.. నిద్రలేకుండా.. ఫ్రండ్స్ అందిరిమీదా.. చిరాకుపడి.. ఫోన్లుచేసిన శ్రావ్యమైన అమ్మాయిల గొంతుని కసురుకొన.. అయ్యో పాపం కసురుకున్నానే.. అని బాధతో (పౌడర్ టీ..) తాగి..తాగి ఆరోగ్యాలు పాడుచేసుకుని.. ఇంతా.. చేస్తే… ఆ క్లైంటుగాడు.. మెడమెంటలోడుకాకపోతే.. సగం ఉన్నది నచ్చిందా.. వాడికి

నచ్చితె నచ్చింది… పోనీ.. అది నచ్చి చచ్చింది అని.. ఈ ఎధవ చెప్పొచ్చుకదా.. ఇంతలా టెన్సన్ తో చస్తుంటే.. మెయిలుచూడకుండా గేమ్స్ ఆడతాడా.. ఇప్పుడొచ్చి చల్లగా.. అవసరంలేదని ఒక్కమాటలో చెప్తాడా..

సంభంధంలేని.. చదువులు చదివి.. సెలెక్ట్ అయిపోయాం కదా.. మంచి జీతం అని ఉద్యోగాల్లో చేరటం.. ఆన్ సైట్ ఆఫర్ కొట్టడం.. తిరిగొచ్చి.. లీడ్ పోస్ట్ కొట్టేసి.. ఇలా మెయిల్లు చూసుకోకుండా మా ఖర్మకొద్దీ.. తయారవుతారయ్యా.. అని.. కాస్త కసిగా తిట్టేసుకున్నా మొత్తం సీనియర్ స్టాఫ్ అంతటిని..

ఇంకా ఏమనాలో ఎలా రియాక్ట్ అవ్వాలో తెలియలేదు.. (ఇలాంటి కొత్త కొత్త నటనలు రియాక్షన్ లు.. చాలా అలవాటవుతాయిలేండి.).. ఫస్ట్ ఆఫ్ లో ఫోలీసుగా ఉండి.. సెకెండ్ ఆఫ్ లో దొంగలామారిపోయి.. జరిగే.. చెల్లిపెళ్ళిని దూరంగా చూస్తూ గోడను.. ఒకచేత్తో భలంగా నొక్కుతూ.. పట్టుకుని.. ఏడుస్తున్న సూపర్ స్టార్ కృష్ణ సీన్ గుర్తొచ్చి.. అదే మొహంపెట్టి.. అదే.. రియాక్షన్ పెట్టి.. కాసేపు బాధపడ్డాను..

చీ ఈ సాప్ట్వేర్ ఉద్యోగం కన్నా.. ఏదైనా పార్క్ లో ఐస్క్రీమ్ లు.. అమ్ముకోవటం బెస్ట్ రా బాబు సాయంత్రానికి.. ఎంత సాధించామో.. సంపాదించామో.. తెలుసుకోవచ్చు… ఎవడూ.. నాకీ ఐస్క్రీమ్ నచ్చలేదని.. సగం తిని తిరిగి ఇవ్వడు అని.. కూడా అనుకున్నాను.. మళ్ళీ బాధలో ఒక పెగ్గు పౌడర్ టీ… ష్.. బాధొచ్చినా సంతోషమొచ్చినా అదేకదా మాకు… మందు..

ఇలాంటి తలతిక్క పనులుచేయబట్టే.. అందరూ సాఫ్ట్వేర్ అంటే నవ్వుతున్నారు.. నవ్వరా మరి.. ఒక క్షణం బిజీ.. ఒకక్షణం ఖాలీ.. అంటే.. ఎవడికి నమ్మబుధ్ధి అవుతుంది..

ఇంతలో.. ఇంటినుండి ఫోను.. ఏరా.. బాగున్నావా.. ? అసలు ఫోను చేయటంలేదు.. ఆరోగ్యం ఎలా ఉంది.. అని అమ్మో నాన్నో ఆరా అడుగుతారు.. కాస్త నవ్వు తెచ్చుకుని.. బాగానే ఉన్నాను.. కాస్త బిజీగా ఉన్నా అందుకే చెయ్యలేదు.. మీరెలా ఉన్నారు.. అందరూ ఎలా ఉన్నారు.. అని కాసేపు.. ఎవో కబుర్లుచెప్పాకా..

మా దగ్గరేముంటాయిరా.. మీరే చెప్పాలి.. ఉద్యోగాలు చేస్తున్నవాళ్ళు అని అనగానే.. మా బ్రతుకులే చెప్పుకోవాలి అని అనాలనిపిస్తుంది… కానీ మన టెన్సన్స్ అన్నీ ఇంట్లో చెప్పటమెందుకులే అని.. ఏమున్నాయి.. తిన్నామా.. ఆఫీసుకు వెళ్ళామా.. పడుకున్నామా అంతే.. అలా నడిచిపోతున్నాయి రోజులు. బాగానే ఉంది అంతా అని చెబుతాం..ఇక ఎవరన్నా ఫ్రండ్స్ ని కలిసినప్పుడు.. మాటల్లో.. వస్తే.. నీకేంట్రా సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీరువి.. అనేమాటలే.. కాస్త వెటకారంగా అనిపిస్తుంటుంది…

ఇక తరువాత వారం రోజులు ఖాలీ.. తిండి.. చాటింగ్.. ఆర్కుటింగ్.. పడక అదే పని.. కళ్ళార్పకుండా.. సీరియస్ గా ఆర్కుట్లో.. రాబోయే స్ర్కాపుకోసం వెయిటింగ్…వచ్చిన స్ర్కాపుకి.. జవాబిస్తూ మళ్ళా ప్రక్కనున్న యాహూ. మెసెంజర్.. మెసెజ్ విండోలో ఎదో టైపుచేసి.. నాలో నేనే పిచ్చోడిలా నవ్వుకోవటం..

సరే టీ తాగుదాం అని (ఇప్పటికి ముప్పయ్యోది అనుకుంట గుర్తులేదు.. ) లేచానా.. అంతే.. ఎదురుగా ఉన్న డెస్క్ పై అమ్మాయి.. మానిటర్ వైపు చూస్తున్నట్లే కూర్చుని నిద్ర..

అబ్బబ్బా.. పొద్దున్నే ఈ నిద్రమొహాలేంట్రా బాబు.. ఆఫీసులో.. పనిలేని టైములోకూడా ఇలా నిద్రపోతుంటే.. ఏంబాగుపడతారు.. అసలీ ఆడవాళ్ళకెందుకంటావ్.. ఎందుకులే.. మళ్ళా మహిళా సంఘాలన్నీ నన్ను నిలదీసేస్తాయి.. అంటే అన్నామని.. మనకెందుకులే.. అని బయటకు పోయాను..

సరిగ్గా పదిరోజుల తరువాత మళ్ళా కొత్త ఇష్యూ అని చెప్పి.. ఎక్సెల్ షీట్ ఇచ్చారు.. ఈసారైనా.. సీరియస్ గా చెయ్యాలి. మాటపడకూడదు.. అని.. మొదలుపెట్టాను.. వచ్చిన మంచి గుడ్ మార్నింగ్ మెయిల్స్ చదువుతూ.. కాస్త ఇన్స్పిరెషన్ తెచ్చుకుని.. చాలా కష్టపడి.. ఒక్కదెబ్బకు రెండు స్ర్కీనులు లాగా.. రెండు అవగొట్టాను..

కాసేపటికి.. అప్లికేషన్ రన్ చేసి చూసాను.. అనుకోకుండా.. ఎర్రర్స్.. మళ్ళా.. ఎదో. పీకనొక్కేసినట్టు.. అయిపోయింది.. ఎంటిరా.. ఒక సెకను ముందు పనిచేసింది.. ఏమైంది.. దీనికి.. అని ఒక పావుగంట బుర్రపీక్కున్నాకా.. గమనించాను.. డేటాబేస్ లో ప్రోబ్లమ్ అని.. డేటాబేస్ వాడి దగ్గరకెళ్ళి.. ఫలానా టేబుల్ లో ఎర్రర్ వస్తుందేంటి.. అని అడిగాను..

హి హి హి.. అదా.. రాదేంటి మరి.. దాంట్లో నాలుగు కాలమ్స్ డిలీట్ చేసేసేగా.. అని చల్లగా చెప్పాడు..

కొత్త చేంజెస్ వచ్చాయి.. అవి చేస్తున్నాను.. అని వెటకారంగా చూసాడు..

మరి చెప్పాలిగా అన్నట్లు.. చూసాను.. చెబుతామండి.. చేసాకా.. అన్నట్లు చూసాడు..

వా…. ఓరి దేవుడో.. నన్ను రక్షించు.. అని సీలింగ్ వైవు చూసి.. పెద్దగా గావుకేకపెట్టాను.. ఎవరికీ వినపడకుండా….

రోజులు గడిచాయి… మా అక్కవాళ్ళ అమ్మాయి.. ఫోన్ చేసింది.. మావయ్యా.. రేపు శనివారం నా పుట్టినరోజు.. వస్తున్నావా? అని.. అడిగింది.. అవునా..? మర్చిపోయాను..!! అని కాకుండా కవర్ చేసుకుని.. తెలుసమ్మా.. కానీ రావటం కుదరదు.. డెలివరీ ఉంది.. అన్నాను..

ఎవరిది.. మావయ్యా..?? అంది.. (నాదే.. వర్కు…ఎక్కవై.. అని మనసులో అనుకున్నాకా..)
హ.. హా…హా.. (నవ్వలేక నవ్వాను..) ప్రోజెక్ట్.. లాస్ట్ లో ఉంది.. బిజీ అని చెబుతున్నానమ్మా అని అన్నాను.

ఎలాగైతే.. డెలివరీ చేసేసాం.. హమ్మయ్యా.. అనుకున్నాం.. తరువాత రోజు ఆఫీసుకు మంచి హుషారుగా వచ్చారంతా.. ఆ రోజు శుక్రవారం ఒకటేమో.. మొత్తం ఊళ్ళో ఉన్న దుకాణాల్లో ఏది.. కాస్త కొట్టొచ్చినట్టు..(చెత్తగా) కనిపిస్తుందో కనుక్కుని మరీ కొన్నట్లు.. ఉండే టీ షర్ట్స్.. కార్గోస్.. వేసుకొచ్చి.. కళకళలాడిపోయింది ఆఫీసంతా..

రిషెప్సనిస్ట్.. ఏ లిప్ కలర్ వేసుకొస్తుందో అని కాసేపు డిష్కషన్ జరిగింది.. కానీ మేమనుకున్న రంగుకాకుండా.. వేరేది వేసుకొచ్చింది మళ్ళీ.. అన్ని రంగులు తయారు చేసినోడికి కాదు కానీ.. అన్నీ కొని వాడుతున్నందుకు ఇవ్వాలి ఈ అమ్మాయికి అవార్డు.. అనిపించింది..

ఎప్పడూ ఏదోక సెస్నేషన్ వార్త పట్టుకొచ్చే.. సత్తిగాడు ఇంకా రాలేదేంట్రా అన్నానో లేదో.. వెనుకనుండి.. వచ్చేసాడు.. ఇక్కడే ఉన్నా అని మంచినీళ్ళు త్రాగుతూ.. గుటకలువేస్తూ..

ఓహో.. నువ్వు త్రాగటంలో బిజీనా.. రాలేదేమో అనుకున్నా నీ మాట వినపడేసరికి అని అంతా నవ్వుకున్నాం..

సత్తి: మీకో విషయం తెలుసా.. మన పీయమ్ రిజైన్ చెయ్యబోతున్నాడంట..
మేమంతా: నిజమా.. ఎందుకు?
సత్తి: నలుగురిని ఫైర్ చేసారంట.. ఐదో ప్లోర్ లో.. తెలుసా?
మేమంతా: కారణం ఏంటి?

ఇలా మొదలుపెట్టాడు.. టివి9 హెడ్ లైన్స్ లా.. కేప్షన్ తో సహా చెప్పాడు.. కానీ జవాబులు చెప్పడు వాడికలవాటే..

కానీ వాడు చెప్పే వార్తలకు.. ఎవడైనా కంగారు పడకుండా ఉండగలరంటే.. పొరపాటే..

తరువాత ఒక్క మంచి వార్త మాత్రం చెప్పాడు.. మనకు అబ్బాయి పుట్టాడంట… ప్రోజెక్ట్.. సక్సెస్ గా డెలివరీ అయ్యిందంట.. అని..

హమ్మయ్యా.. బ్రతికించావురా దేవుడా అనుకున్నాం టీమ్ మెంబర్స్ అంతా..

సరే పార్టీరా ఈ రోజు.. అని వేరే టీమ్ వాళ్ళు గ్లాసులు పట్టుకుని రడీ అయిపోసాగారు.. చూద్దాంలే అని.. మాట దాటేసాం..

డెస్క్ దగ్గరకెళ్ళి మెయిల్ చెక్ చేసుకోగానే.. మొదలుపెట్టాడు సత్తిగాడు.. పెద్దకేక పెట్టి.. ఒరే.. బగ్ లిస్ట్ పంపార్రోయ్… అని..

అబ్బాయే.. పుట్టాడు.. అచ్చు.. సత్తిగాడిలా ఉంటాడు… అని నేను పాడగా..
బాబోయ్ వద్దురా.. అమ్మాయే.. పుడుతుంది.. అచ్చు.. శీనుగాడిలా ఉంటుంది.. అని అన్నాడు..

హ హ హా.. హా.. అని పగలబడి నవ్వుకున్నామిద్దరూ…

(కొంపదీసి నా మోడ్యూల్ లోనే వచ్చుంటాయి.. దేవుడా.. అదే కోడ్..(నేను రాసిందే నేను) మళ్ళీ.. చదవాలంటే నరకం.. )

[Youtube=http://www.youtube.com/watch?v=iLK-iD1dQb8]

It’s just bring back all my childhood memories.. That old days when I went to swimming  without telling in home and after that lots of slaps by my mom , that days when am a BIG cricketer in my village , I use to bowl and bat as well . that days I went for fishing , the aroma of clay , the sweetness of air coming from farms .WOW this song brings back all my childhood musings…Thanks to youtube

I work with machines but I wanted to make my career in life sciences. After some of great turns I came into computers where I feel my existence. I love to read. I want to write but never do so.  Working for a MNC in Chennai , found my soul here.

 I have lots of friends , few of them are very close. I love to chat with them most of the time. Now am feeling very lonely , very far from them and my family. Most of my good friends are from my BCA classmates and few of them from MCA class. I love them , they supported and helped me many times.

Coming to travel from Karimnagar to chennai … you can find a true transformation of an innocent school boy to typical indian software engineer. In this journey I learnt a lot and have seen the life from very close.  I have seen the people , friends , society and family and I have seen myself.

I want to do what I want. Most of the times I am in dilemma , but when right time comes I will take right decisions. I feel that I am the luckiest person in the world. I got whatever I need.

Come with me in my blog…Let me tell you some more things in coming days